كلبه تنهايي من

وقتی حقیقت هم آدمو فریب بده دیگه چی کار می شه کرد؟

روزگاریست که حقیقت هم لباسی از دروغ بر تن کرده است و راست راست توی خیابون راه می رود . عشق نشسته است کنار خیابون کلاهی کشیده بر سر و دارد گدایی می کند. و مرگ در قالب دخترکی زیبا گل های رز زرد می فروشد...!

نوشته شده توسط پرستو & شیدا در چهارشنبه 26 تیر1387 ساعت 5:42 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

شب از جنگل شعله ها میگذشت.حریق خزان بود و تاراج باد... من آهسته در دود شبرو نهفتم و در گوش برگی که خاموش خاموش می سوخت گفتم مسوز این چنین گرم در خود مسوز ! که گر دست بیداد تقدیر  تو را می دواند به دنبال باد  مرا می دواند به دنبال پوچ!

نوشته شده توسط پرستو & شیدا در جمعه 20 اردیبهشت1387 ساعت 10:43 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

شاید آن روز که سهراب نوشت"تا شقایق هست زندگی باید کرد."  خبری از دل پر درد گل یاس نداشت...

باید این گونه نوشت: هر گلی باشی چه شقایق چه گل پیچک و یاس زندگی اجباریست!!

نوشته شده توسط پرستو & شیدا در شنبه 10 فروردین1387 ساعت 1:31 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط پرستو & شیدا در چهارشنبه 29 اسفند1386 ساعت 12:51 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

                          سال نو مبارک

نوشته شده توسط پرستو & شیدا در چهارشنبه 29 اسفند1386 ساعت 12:49 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

من آمدنت را ،

          ديدنت را،

در شب هاي تنهايي خود انتظار كشم.

گل عشق را در خود بشكنم...

                و تنها

باران اشك چشمان تو

" اي يار مهربان"

فاصله را از بين خواهد برد

                  و اكنون،

فاصله من و تو

                   تنها

به اندازه يك تار موي زيبا

                      به اندازه يك قطره اشك

از چشمان توست.

نوشته شده توسط پرستو & شیدا در جمعه 3 اسفند1386 ساعت 11:42 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت

     Happy Valentine   

نوشته شده توسط پرستو & شیدا در پنجشنبه 25 بهمن1386 ساعت 2:0 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

زمان کشنده ترین خلقت خداست

که مرا متولد کرد

                         خوشی داد

و حالا

غم داده است

                    جدایی داده است

                                            لذت بودن را کشته است

                           و خاطره را معنا کرده است...!

نوشته شده توسط پرستو & شیدا در پنجشنبه 18 بهمن1386 ساعت 7:26 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط پرستو & شیدا در سه شنبه 9 بهمن1386 ساعت 8:52 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

حرف هایی هست برای نگفتن

و ارزش عمیق هر کس

به اندازه ی حرف هایی است که برای نگفتن دارد.

و کتاب هایی نیز هست برای ننوشتن

و من اکنون رسیده ام به آغاز چنین کتابی

که باید قلم را بشکنم و دفتر را پاره کنم

و جلدش را به صاحبش پس بدهم!!!!

و خود به خانه ای بی در و پنجره بخزم

و کتابی را آغاز کنم که نباید نوشت!!!!!

نوشته شده توسط پرستو & شیدا در یکشنبه 30 دی1386 ساعت 12:48 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

من به دور دست ها می نگرم

به مرگ تدریجی خورشید

به غربت پر چین های باغ

و زمزمه ی رودخانه هایی که تنهایی ماهی ها را

در خود نهفته است.

به جاده ای که در اندوه رفتن مچاله میشود.

به تصویر گیج مرداب

 به اندوه بی رنگ پروانه.

من احساس پرندگان مهاجر را می فهمم.

میدانم

می دانم کوچ سر اغاز تجربه های طولانی ایست.

وقتی نمانده است

و رفتن در تشویشی گنگ یخ زده است!!!!

نوشته شده توسط پرستو & شیدا در پنجشنبه 27 دی1386 ساعت 4:14 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط پرستو & شیدا در دوشنبه 24 دی1386 ساعت 2:2 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

 از هیا هوی واژه ها خسته ام

من سکوتم را از اوراق سپید آموخته ام

آیا سکوت

                روشن ترین واژه ها نیست؟

همیشه در خلوت

                    مرگ را مجسم دیده ام .

آیا مرگ

                 خونسرد ترین واژه ها نیست؟

تا چشم گشودم

از چشم زندگی افتادم.

شبی -شاید امشب-

زیر نور یک واژه خواهم نشست...

نام عشقم را

                  بر حواس پنجگانه ام

                                               خال خواهم کوفت.

و همزمان

             پایین آخرین برگ خاطراتم

                                                  خواهم نوشت:

                                                                            پایان

نوشته شده توسط پرستو & شیدا در دوشنبه 24 دی1386 ساعت 1:48 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط پرستو & شیدا در دوشنبه 24 دی1386 ساعت 1:41 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

در انتهای تنهایی خویش، بین ماندن و رفتن ، بین بودن و نبودن ، بین نیاز و استغنا،بین خاموشی و فریاد...رفتن را بر می گزینی!

حسی گنگ و نا مفهوم با معنایی به وسعت اندوه تو را در بر می گیرد و بغضی خاموش گلویت را می فشارد. می شکنی... میشکنی و از مرور خاطره ها خیس می شوی!

می دانی در زیر لایه های سکوت و فراموشی خواهی پوسید...

می دانی در چشم این رهگذران غریبه مهجور خواهی ماند.آری خوب می دانی که از خستگی حرف های بر دل مانده مچاله خواهی شد...ولی رفتن را بر می گزینی.

می دانی دوباره باید پشت این حصار های تو در تو خالی برای بودن تلاش کنی و باز با این روز مرگی بیهوده بجنگی . اما رفتن را بر می گزینی !

می روی و سکوت پیشه می کنیو آنقدر غرق در این سکوت می شوی که می خواهی سکوتت را فریاد کنی!...با تمام وجودت فریاد کنی !... با تار و پودت!...

پس دو باره باز می گردی ... ولی میدانی،آری خوب می دانی که سکوتت را نمی توان فریاد زد .

و  ای کاش کسی معنای این سکوت را می فهمید...!

نوشته شده توسط پرستو & شیدا در چهارشنبه 19 دی1386 ساعت 2:50 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

امشب ای ماه به درد دل من تسکینی

آخر ای ماه تو همدرد من مسکینی

کاهش جان تو من دارم و من می دانم

که تو از دوری خورشید چه ها می بینی

تو هم ای بادیه پیمای محبت چون من

سر راحت ننهادی به سر بالینی

هر شب از حسرت ماهی من و یک دامن اشک

تو هم ای دامن مهتاب پر از پروینی

همه در چشمه مهتاب غم از دل شویند

امشب ای مه تو هم از طالع من غمگینی

من مگر طالع خود در تو توانم دیدن

که تو ام آینه بخت غبار آگینی

نی محزون مگر از تربت فرهاد دمید

که کند شکوه ز هجران لب شیرینی

تو چنین خانه کن و دل شکن ای باد خزان

گر خود انصاف کنی مستحق نفرینی

کی بر این کلبه طوفان زده سر خواهی زد؟

ای پرستو که پیام آور فروردینی

شهریارا اگر آیین محبت باشد

چه حیاتی و چه دنیای بهشت آیینی!

نوشته شده توسط پرستو & شیدا در چهارشنبه 19 دی1386 ساعت 2:11 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

خداوندا !

روزهای من چون شعله های آتش

زبانه کشیدند

وخاموش شدند

ولی در روشنی آنها چهره تو را دیدم

و تو مرا شعری نو آموختی

که از ما به یادگار خواهد ماند...!

نوشته شده توسط پرستو & شیدا در سه شنبه 18 دی1386 ساعت 10:5 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

برای زیستن دو قلب لازم است.

قلبی که دوست بدارد .قلبی که دوستش بدارند.

قلبی که هدیه کند . قلبی که بپذیرد.

قلبی که بگوید.قلبی که جواب بگوید.

قلبی برای من  قلبی برای انسانی که من می خواهم . تا انسان را کنار خود حس کنم.

                                                                                               احمد شاملو

نوشته شده توسط پرستو & شیدا در سه شنبه 18 دی1386 ساعت 10:2 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

چقدر سخته تو چشای کسی که تموم عشقتو ازت دزدید و به جاش یه زخم همیشگی به قلبت هدیه داده زل بزنی و به جای این که لبریز از کینه و نفرت باشی حس کنی هنوزم دوسش داری ...

چقدر سخته دلت بخواد سرتو باز به دیواری تکیه بدی که یه بار زیر آوار غرورش همه وجودت له شده ...

چقدر سخته تو خیالت ساعت ها باهاش حرف بزنی اما وقتی دیدیش هیچ چیزی جز سلام نتونی بگی ...

چقدر سخته وقتی پشتت بهشه دونه های اشک گونه هاتو خیس کنه اما مجبور باشی بخندی تا نفهمه که هنوزم دوسش داری ...

چقدر سخته گل آرزو هاتو تو باغ دیگری ببینی و هزار بار تو خودت بشکنی و اونوقت آروم زیر لب بگی : گل مُن ٬باغجه نو  مبارک...!!! 

نوشته شده توسط پرستو & شیدا در یکشنبه 4 آذر1386 ساعت 12:24 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

   آدمیزاد هرچه انسان تر می شود چشم به راه تر میشود. این یک جقیقت زیبایی است که همواره میدرخشد.

نوشته شده توسط پرستو & شیدا در شنبه 12 آبان1386 ساعت 6:7 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

عشق ،غرق شدن در درياست و دوست داشتن، شنا كردن در دريا.

نوشته شده توسط پرستو & شیدا در شنبه 12 آبان1386 ساعت 5:55 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

دوري دوستي هاي كوچيكو از دل مي بره ولي به دوستي هاي بزرگ عظمت مي ده .

مثل باد كه يه آتيشو خاموش مي كنه ولي شعله هاي آتيشو بيشتر مي كنه!!!

نوشته شده توسط پرستو & شیدا در شنبه 7 مهر1386 ساعت 1:52 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

در این مثنوی بزرگ طبیعت ((مصراعی)) ناتمامیم

                                      بودنمان انتظار یک ((بیت)) شدن

نوشته شده توسط پرستو & شیدا در پنجشنبه 5 مهر1386 ساعت 2:17 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

در قصه اي قديمي حكايت مي كنند كه وقتي روزي روزگاري در سرزميني دورمردم گناهان بسياري كردند و مورد خشم خداوند قرار گرفتند ، خدا وند بر آن شد تا تنبيهي سخت بر آنها مقرر فرمايد.

تنبيهي سخت تر از آتش و سيل و زلزله و قحطي و بيماري ، تنبيهي كه نسل ها را سوزنده تر از آتش بسوزاند، بي آنكه كسي ببيندش يا بر آن واقف شود.

پس خداوند دو كلمه ((دوستت دارم)) را از ذهن و قلب مردم پاك كرد ، چنان كه از روز ازل آن كلمات را نه شنيده ، نه گفته و نه احساس كرده باشند.

ابتدا همه چيز عادي و زندگي به روال هميشگي خود در گذر بود. اما بلا كم كم رخ نمود . زماني كه مادري مي خواست عشقي بي غش تقديم فرزند كند، هنگامي كه دو دلداده مي خواستند كلام آخر را بگويند و خود را يكباره به ديگري وا گذاردند ، آنگاه كه انسانها ، دو همسايه، دو برادر ، دو دوست در سينه چيزي گرم و صادقانه احساس مي كردند و مي خواستند كه آن را نثار ديگري كنند ، زبان ها بسته بود و چشم ها منتظر و آن كلامي كه پاسخگوي همه اين نيازها بود ، از دهان كسي بيرون نمي آمد و تشنگي ها سيراب نمي شد ،

و بعد . . .

كم كم سينه ها سرد شد ، روابط گسست و ملال و بي تفاوتي جايگير شد .ديگر كسي حرفي براي گفتن به ديگري نداشت . آدم ها در خود فسردند  و در تنهايي بي وقفه از خود پرسيدند ،

چه شد كه ما به اين جا رسيديم ، كدام نعمت ازميان ما رخت بست ؟ و اندوه امانشان را بريد .

خداوند دلش بر اين قوم ، كه مفلوك تر از همه اقوام جهان شده بودند ،سوخت و كلمات ((دوستت دارم)) را به ذهن و قلب آنها باز گرداند . . .

خدا را شكر كه ما هنوز مي توتنيم به يكديگر بگوييم : (( دوستت دارم )) !

نوشته شده توسط پرستو & شیدا در جمعه 30 شهریور1386 ساعت 10:57 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

دوستت دارم به دوازده زبان مختلف دنيا:

                                         :انگليسيI love you

                                :ارمنيSiroum em kez

                                           :فرانسويJe t'aime                                                 :هنديMai tujhe pyaar kartha ho

                              :سوئديJag a Iskan dig

                                        :اسپانياييTe quiero

                                  :آلمانيIch liebe dich

                               :فارسيDoostat daram

                                            :پرتقالي Amo-te

                                   :روسيYa vas liubli

                          :يونانيSiayapo philo su

                                           :ايتالياييTi amo

نوشته شده توسط پرستو & شیدا در جمعه 30 شهریور1386 ساعت 10:54 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

در بن بست   راه آسمان باز است. . .

پرواز را بیاموزیم. . . !                                             

نوشته شده توسط پرستو & شیدا در جمعه 30 شهریور1386 ساعت 10:47 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

سيزده خط براي زندگي: (گابريل گارسيا ماركز)

كسي تورا آن طور كه مي خواهي دوست ندارد به اين معني نيست كه با تمام وجودش تو را دوست ندار 1:اگر

2:هرگز لبخند را ترك نكن حتي وقتي ناراحتي، زيراهر لحظه ممكن است كسي عاشق لبخند تو شود.

3: تورا دوست دارم نه به خاطر شخصيتت بلكه به خاطر شخصيتي كه وقتي در كنار تو هستم پيدا ميكنم.

4: هيچكس لياقت اشكهاي تو را ندارد و كسي كه چنين لياقتي داشته باشد هيچگاه باعث اشك ريختن تو نمي شود.

5:دوست واقعي تو كسي است كه دست هاي تو را بگيرد ولي قلب تو را لمس كند.

6:بدترين شكل دلتنگي آن است كه كنارش باشي و بداني كه هرگز به آن نمي رسي.

7: هرگز وقت خود را با كسي كه حاضر نيستوقتش را با تو بگذراند مگذران.

8: هيچگاه خودت را تحت فشار قرار نده ،بهترين چيز ها زماتي اتفاق مي افتد كه انتظارش را نداري.

9: به چيز ي كه گذشت غم مخور به آنچه پس از آن مي رسد لبخند بزن.

10: ممكن است تو فقط يك در دنيا باشي ولي براي بعضي افراد يك دنيا هستي .

11: شايد خدا خواسته است كه ابتدا بسياري افراد نا مناسب را بشناسي و سپس شخص مناسب را ، به اين ترتيب وقتي او را يافتي بهتر مي تواني شكر گذار باشي.

12: هميشه افرادي هستند كه تو ذا ميآزارند، با اين حال همواره به ديگران اعتماد كن و فقط مواظب باش به كسي كه تو را آزرده دوباره اعتماد نكني.

نوشته شده توسط پرستو & شیدا در جمعه 30 شهریور1386 ساعت 10:32 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

ديگر چه اهميتي دارد اگر درخشش آسمان ها از ستاره ها باشد يا از نور چراغ برق ها …

كه ديگر ستاره ها برايم مفهومي ندارند ! دل من بياباني است كه وصفش در كوير هم مني گنجد…

نوشته شده توسط پرستو & شیدا در جمعه 30 شهریور1386 ساعت 10:29 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط پرستو & شیدا در جمعه 30 شهریور1386 ساعت 10:27 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

عشق يعني قطره اي از رازها  

از پرستوها و از پروازها                                                                               عشق يعني سايبان آرزو                                 

 مثل بغضي بي بهانه  در گلو

عشق يعني تا ابد زيبا شدن                               

قطره ها را كم كمك دريا شدن                                        

عشق يعني آيت احساس ها                                    

شبنمي بر لاله ها ، بر ياس ها

عشق يعني هم اسارت در وفا                                

در كلاس خستگي درس صفا

عشق يعني نمره هاي خوب و بد                          

حل چندين مساله در جزو ومد

عشق يعني يك  سبد ياس سپيد                              

در غروب آرزو شعر اميد

 عشق يعني روزگاري بي ريا                               

بي ريا تر از هميشه با خدا

نوشته شده توسط پرستو & شیدا در جمعه 30 شهریور1386 ساعت 3:30 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت